12.2.10
راه دشوار دمکراسی در ایران، گفتوگو با چامسکی
چامسکی نیز همچون بسیاری از متفکران و روشنفکران امریکایی از جنبش سبز مردم ایران حمایت می کند. در واقع بخشی از سخنان او در مراسم اعتصاب غذای ایرانیان در مقابل سازمان ملل در نیویورک در ماه جولای سال گذشته میلادی بهانه ی گفت و گوی من با چامسکی شد.او در آن سخنرانی گفته بود که"مردم ایران باید روی یک خط بسیار باریکی که بین مخالفت با نیروهای وحشی یک دیکتاتوری از یک سو و دوری جستن از دشمنان منطقه ای و بین المللی ایران از سوی دیگر قرار دارد،حرکت کنند". این نگرانی، نقطه ی اشتراک بسیاری از کسانی است که دل در گرو استقلال و آزادی ایران دارند و مقابله با دیکتاتوری برای استقرار دمکراسی را همراه با هوشیاری و توجه به تجربه ها و واقعیت های تاریخی خواستارند. چامسکی در عین ستایش ازشجاعت و تداوم ایستادگی مردم ایران دراحقاق حقوقشان می گوید یک تهدید و خطری وجود دارد مبنی بر اینکه این اعتراضات به سلاحی تبدیل شود و در دست کسانی قرارگیرد که صرفا به دنبال ضربه زدن به ایران هستند. این نطریه پرداز امریکایی معتقد است که به گواهی تاریخ، در طول حدود پنجاه وپنج سال گذشته، عملا روزی نبوده که ایالات متحد امریکا مردم ایران را تحت شکنجه قرار نداده باشد. به گفته ی او امریکا از دمکراسی در ایران به شرطی حمایت می کند که آن را درجهت منافع استراتژیک خود ببیند. به اعتقاد او حمایت امریکا از جنبش دمکراسی خواهی مردم ایران بیشتر آسیب زننده است تا کمک رسان، زیرا این حمایت می تواند مواضع عناصر خشن تر در داخل حکومت ایران را تقویت کند. چامسکی با ترسناک خواندن وضعیت حقوق بشر در ایران، جنبش آزادیخواهی مردم ایران را تنها منبع قدرت ملت ایران می داند و در باره ی شرایط خاص جنبش سبز که از یکسو با رژیمی دیکتاتورخو درگیراست و از سوی دیگر دولتی قدرتمند با سابقه دخالت و دشمنی پنجاه ساله را در برابر خود دارد، می گوید:"مردم ایران از هر کمک ممکن باید استفاده کنند. این همان خط و مسیر دشواری است که مردم ایران باید آن را طی کنند.آنها باید این مساله را درک کنند که ایالات متحد امریکا، یک گروه مبلغ مذهبی و یا گروهی از خیراندیشان نیکوکار نیست که امید داشته باشیم برای دنیا صلح و عدالت را به ارمغان بیاورد".
Inscription à :
Publier les commentaires (Atom)
Archives du blog
-
▼
2010
(1140)
-
▼
février
(134)
- گسترش آگاهی ها استراتژی اصلی جنبش سبز
- گونهشناسى روحانیت و دیدگاه امام خمینى
- باید در نهاد روحانیت به نقد درونی بپردازیم
- بیانیه خبرگان در اوصاف رهبری
- جامعه کوتاه مدت
- اندر فوائد خاموشی !
- دلير باش و فهم خود را به خدمت گير
- هفتخوان رسیدن به ایران باستان
- کاتوزیان: میخواهند وکالت را هم دولتی کنند
- تفاوت دولت دموکراتیک با حکومت دینی
- آقای سروش و فقدان تئوری انقلاب؟
- اصلاح طلب بومی و رادیکالیسم مهاجر
- آرام شدن خیابانها نشانه بهبود اوضاع نیست
- آیا خدا در علوم انسانی غایب است؟
- مكتب قم تابع مكتب نجف است
- هرمنوتیک عامل پیوند فلسفه و ادبیات است
- بررسي اتانازی در دستگاه اخلاقي کانت
- امام عسگری، زندانی تبعیدی
- تلألــؤ چـــراغ دین
- فرودستان بازتوليد مي شوند
- تا کجا می شود پیش رفت؟
- وزیر علوم: اساتید باید تراز عمودخیمه ولایت باشند !
- نقش تقارن در تحول انقلابی
- بیانیه کروبی با دو پیشنهاد میتینگ و رفراندم
- هیچ ابزاری برای مدیریت این نسل نداریم
- معلم: من شاعرم و ارجحیت دارم
- موسیقی باید فاخر باشد وگرنه هراستان حالوهوایی دارد
- پدران و پسران: احسان شريعتي و سروش دباغ
- روحانیت مراقب عملکرد خود باشد
- نقد صائبی بر نظریه اخیر سروش
- گوشهای از کارنامه بلند مهرورزی
- بنیادگرایی دینی
- چرا همه علیه ما هستند؟
- فرق خرگوشان بازیگوش و لاک پشت با هوش
- تـشيـّع: مجموعه مقالات اتان کوهلبرگ
- کارخانۀ آدمسازی: رابطۀ علوم انسانی و قدرت
- میتوان به نام اسلام از حقوق دموکراتیک دفاع کرد
- شیطانشناسی مصباح یزدی
- از حوزه علمیه نجف چه خبر؟
- روشنفکر حکم کیمیا را برای جامعه دارد
- ایران و تاسیس صد مدرسه علمیه در عراق
- جنبش سبز در جامعه ایرانیان خارج از کشور
- موسوی بهروایت عباس میلانی
- سروش: با رفراندوم اختیارات ولی فقیه حذف شود
- دستاوردهای اولیه یک جنبش مدنی
- خزانی که بهارستان را ویران کرد
- جنجال در مطالعات ایرانی دانشگاه دورام
- زیدیه، جنبشی سیاسی در شمایل مذهب
- فشارها بیشتر شود، بیشتر می ایستیم
- نقد ایمایان بر "فقه یا تاریخ" جعفریان
- محسن کديور: ترازوی وزن و نفوذ؟
- ابتکار عمل همچنان در دست جنبش سبز
- احوالات موسوی در لوموند
- نجوایی از اخوان ثالث با امام رضا (ع)
- نامه فاطمه کروبی به رهبری
- روشنفکری، دانشجو و جامعه ايران
- سرکوب روشنفکران یا اعتراف به شکست
- راههای طرح سئوال از ولیفقیه
- رحلت پیامبر از دکتر عبدالحسین زرینکوب
- فاکر از نگاه رسول جعفریان
- ناقدان نفرت پراکنی و ستیزه جویی
- راه دشوار دمکراسی در ایران، گفتوگو با چامسکی
- نگاهی به صلح امام حسن(ع)
- تعارض علم و دین و نگرش نادرست اصحاب
- مجتهد باید در هرزمان انسان و مسائل آن را بشناسد
- زهی شکوهِ قامتِ بلندِ عشق !
- عاقبت ایستادگی دربرابر حوزه سقوط است !
- نقد اخلاقی نظریهی ولایت فقیه
- ایران: از میشل فوکو تا رای من کجاست - فرانسه
- در باب سنتآگوستن - به فرانسه
- نظام اسلامی با فقه می ماند نه با تاریخ
- نکاتی از سند ملی تحول آموزش و پرورش
- بازنگری خلقیات ایرانیان
- اسطورهی خشونت دینی
- وقتی از اخلاق حرف میزنیم، از چه حرف میزنیم
- معنا و اهمیت «فلسفی» آشویتس
- خلاصهای از کارنامه ابراهیم یزدی
- کدیور: با اسلام استبدادی میستیزم
- خدمت در رسانه های بیگانه جاسوسی است
- پدری کنید ! من خیرشما را میخواهم
- جنگ نرم همان ظلم به مردم است
- فشارهای اجتماعی زمینه عرفان کاذب
- خنديدن و خنداندن
- ضرورت و ابعاد گوناگون «آزادانديشي»
- جعفریان و مزد نقد در مراسم کتاب سال
- از شیخ بهایی توقع بیشتری بود
- اخلاق وسیاست یادداشتی از احمد سلامتیان
- موسوی: جنبش سبز ایران مستقل است
- نامه حجج اسلام به کمیته ایرانی حقوق بشر
- حکایت مقدمه نویسی بر نظریه عدالت
- مراجع تقلید شیعه وچالش جدید ولایت مطلقه فقیه
- پروتستانتيسم هنوز هم ممكن است
- سروش: وظیفۀ جنبش سبز تحقق وعدههای انقلاب۵۷
- مالزی: خواهران در اسلام
- توصیههایی کوتاه برای مالیه شخصی
- حوزه را وامدار دولت نکنید
- گفتوگو با آیت الله محفوظي
- نامه علی مطهری و چند سئوال
- افروغ: عدهای بهنام ولایتفقیه، جلوی نقد را میگیرند
- مهدی هادوی تهرانی: ولایت فقیه
-
▼
février
(134)

Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire