14.3.08
روشنفکري فقيهانه
اکبر گنجی پس از بحثی تفصیلی در باره ادعای اخیر سروش، یادداشت خود را با این نوشته لطیف محی الدین ابن عربی پایان می دهد: بدان که رعايت شفقت بر بندگان خدا سزاوارتر است از غيرت در راه خدا. داوود مي خواست که بيت المقدس را بسازد. آن را چند بار ساخت و هر بار ويران شد. به خداوند شکايت کرد. خداوند به او وحي نمود که خانه ي من به دست کسي که خونريزي کرده برپا نمي شود. داوود در جواب گفت مگر خون ريزي ما در راه تو نبود؟ خداوند فرمود بلي، ولي مگر آنان بندگان من نبودند؟... غرض از اين حکايت اين است که بايد عالم انسان را پاس داشت و برپا داشتنش بهتر از ويران کردن آن است
Inscription à :
Publier les commentaires (Atom)
Archives du blog
-
▼
2008
(469)
-
▼
mars
(34)
- گفت وگویی با کامران فانی
- گپ عیدانه بهاءالدین خرمشاهی
- در باره فریدون آدمیت
- نگاهی به ترجمه آشفته اثر کربن
- عطار با تصحیح شفیعی کدکنی
- شيخ اشراق و بلند پروازی سياسى
- دموكراسى در قربانگاه
- عشق ها و پاساژها
- فاني اي كه من مي شناسم
- نقدهايى بر انديشههاى ابن عربى
- ويژه نامه نوروزي باران
- نامه عبدالعلی بازرگان به سروش
- نامه دوم سبحانی به سروش
- مقام زن در عرفان ابن عربی
- روشنفکري فقيهانه
- آراي افلاطون در زمينه عرفان و دين
- آيا هايدگر متاخری وجود دارد؟
- قانون، آزادي و عدالت
- پيامبر به دقيقه اكنون
- پايان سياست ؟
- در باب دينداري و پرسشگري
- ديدار مسجدجامعي وآيتالله سيستاني
- سفرنامه حاج سياح به فرنگ
- گفتوگو با محسن ثلاثی
- نقدی بر اندیشه رادیو زمانه
- روایتی از پیشینه کیهان فرهنگی
- پاسخ سروش به سبحانی
- هم انديشي نشانه شناسي هنر
- بازشناسي موسسه امام خميني
- همتی نو در احیای علوم انسانی
- تأملي بر فلسفه توماس هابز
- نگاهی به انقلاب فرانسه فيشته
- شناخت ترجمه به مثابه نهاد اجتماعي
- فلسفه، واجب تر از نان
-
▼
mars
(34)

Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire