13.2.08
پاسخ بهاءالدين خرمشاهي به سروش
آقای خرمشاهی در این نوشتار پای از گلیم خود فراتر نهاده و در مقام مفتیان حکم صادر کرده است. معاذالله که آنچه در باره بندگان خدا بر زبان نبی و وصی نمی رود بر زبان بنده ای برود که خود بنده هزار ابتلاست، نسبت کفر و ارتداد همین را کم داشت که یک نویسنده و محقق مکلا هم بدان تفوه کند. مطالب آقای سروش مثل هر مطلب دیگری جای بحث و نقد عالمانه دارد (چنانکه برخی در ان پیچیده اند) نه تکفیر و ارتداد که کاری است از سر استیصال و شان علمی ندارد. هر دوره ای از عمر آفاتی دارد و "خرم شاهی" از آفات برخی در دوره کهولت است !
Inscription à :
Publier les commentaires (Atom)
Archives du blog
-
▼
2008
(469)
-
▼
février
(20)
- ايرانی به زور شمشير مسلمان نشد
- وحید: سیره عاشورایی فقها
- نامه سبحانی به سروش
- وضعیت نامناسب تدریس دانشگاه آزاد
- پارادوکس شريعتي - سروش
- آرشیو روزنامه همشهری
- رویکرد وجودی به نهج البلاغه
- چرا «فلسفهی آلمانی»؟
- معرفت تجربى از ديدگاه ابنسينا
- مناظره ابن سینا و ابوریحان بیرونی
- گونهشناسي روحانيت معاصر شيعه
- فارسی دری در مسلخ ابهام
- درباره مرحوم احمد تفضلي
- کفر و دهاندوزی و خرم شاهی
- پاسخ بهاءالدين خرمشاهي به سروش
- خدایا از همه ما در گذر
- قرائت نادرست از سخنان اسقف
- غالب روحانیون شیعه فلسفه ستیزند
- گفتارهایی در باب عدالت
- چند پرسش درباره انقلاب اسلامي
-
▼
février
(20)

Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire