23.12.07
شرح احوال سروش به زبان خودش
عبدالكريم حاج فرج دباغ كه بعدا به عبدالكريم سروش تغيير يافت، نام شناسنامه اي مردي است كه تاريخ معاصر ايران، بدون اسم او نوشته نخواهد شد. او اينك شش دهه پرتلاطم را پشت سر گذاشته و منزل به منزل، راه سپرده و همچنان در راه است؛ بنابراين هيچگاه نمي توان از تفكري مشخص و ثابت سخن گفت كه نام سروش بر آن حك شده باشد. سروش چندي پيش در گفتگويي خواندني با يك نشريه دانشجويي، شخصا به واكاوي بيوگرافي و كندوكاو آراي خود پرداخت.
Inscription à :
Publier les commentaires (Atom)
Archives du blog
-
▼
2007
(364)
-
▼
décembre
(42)
- آرشیو کامل ایران نامه
- ایران در آرشیو ملی بریتانیا
- دوره کامل ماهنامه ادبستان
- توصيههای پدری به فرزندانش
- آيندهانديشي و نقد پستمدرنيسم
- در مقام علم و عالم
- تجليل از استاد سيدجعفر شهيدی
- دولت و جامعه مدنی نزد هگل
- تأملي در آراي زيباييشناسانه هگل
- كانت به قرائت ايراني
- در صدمین سال مشروطیت
- بحثي درباره غايت فلسفه
- اماميّه و اصول روايى اصحاب اجماع
- زندگی و آرای خواجه نصيرالدين طوسي
- شرح احوال سروش به زبان خودش
- اصلاحات در تكاپوي عقلاني شدن
- مدرنيته ومشروعيت روشنفكري ديني
- گفت و گو با دكتر ديناني
- مكتب تهران
- مجموعه داستان فکر ایرانی
- مارتا نوسباوم:حقوق بانوان دراسلام
- علوم اجتماعي در ايران
- برخورد دوگانه با پژوهش ديني
- به بهانه رفتن حسین بشیریه
- حق، تاریخ و اتوپیا
- گفتاری در حق احقاقی و اثباتی
- کمیسرهای فقهی و صوفیان خانقاهی
- درباره کتاب فلسفه لايبنيتس
- تحقيق نمونه
- تاریخ علم اصول از نگاه صدر
- شاهرودي، مرجعي سياستمدار
- انقلاب فرهنگي ديگري لازم است؟
- شوخي فلسفي
- توليد علم نيازمند بسترهاي اجتماعي
- مخاطرات نگاه تاریخی به تشیع
- مناسبات آزادي و دانش
- در دفاع از حريم تشيع
- «انسانم آرزوست» خرمشاهی
- تقدم حقالناس بر حقالله
- یک دین، چند شریعت
- ارتداد، حکمی سیاسی یا دینی؟
- شرک در متون نقلی
-
▼
décembre
(42)

Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire