عین - صاد یا همان شیخ علی صفایی حایری یکی از پدیدههای حوزه بود، آدمی خوش قلم، خوش فکر، نوآور، دور از رفتارهای کلیشهای روحانیت، سلیمالرزق و المعاش و ... حیف که صفایی زود رفت، ماندن او با همه زندگی ویژهای که داشت می توانست گزارشی نو از حیات روحانیت معاصر و چرخش های فکری تازه در اسلام روحانیت بدست دهد. من که یکی دوسال پیش از انقلاب با آثار او آشنا شدم همچنان پس از انقلاب کارهای نوشتاری او را دنبال می کردم. روانش شاد
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire