روشنفکران مذهبی و روحانیت زمان شناس معاصر

صدر دردمندانه ميگفت: «نه تنها حكومت ايران، بلكه گروهي از رجال دين نيز كه اسلام را حق، ارث و احتكار خود مي‌دانستند، با شريعتي در افتادند. اينها معتقد بودند كه تنها خود اسلام را مي‌فهمند، و احدي حق ندارد چيزي به جز آنچه آنان ميفهمند، از اسلام برداشت كند» [8]. بهشتي نيز كه شريعتي را چونان شيخ طوسي و علامه حلي، انساني در مسير «شدن» يافته بود [9] ، مكررا يادآور گرديد: «آن چيز كه ...