ایمایان: ماجرای رفتارهای جامعهی فکری دینی با سیّدمحمّدحسین طباطبایی، قصّهی غمانگیزیست که اجبار به مهاجرت از نجف، منع تدریس اسفار و جلوگیری از حاشیهنویسی بر بحار، مشهورترین آنهاست امّا این حکایت را از زبان دکتر دینانی دربارهی جلسات وی با هانری کربن، تا کنون نشنیده بودم که در نوع خود عجیب است و کارنامهی فکر حاکم بر حوزه را پربارتر میکند. من به سهم خود به تمام کسانی که با تمام وجود خود تلاش کردند هرجا شعلهی دانایی افروخته شد، آنرا خاموش کنند، خسته نباشید میگویم.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire