18.3.10
يکسال با موسوی، آينهدار صبر و اميد
داریوش محمدپور: بدون شک، آیندهای روشن و درخشان در انتظار مردمِ ماست. آیندهای که در آن هیچ کس محکوم به سکوت و ترس نیست. آیندهای که در آن هر شهروند ایرانی عزت و حرمت دارد. آیندهای که در آن هیچ رسانهای ناگزیر به مجیزگویی قدرت نیست. آیندهای که در آن امنیت و کرامتِ انسانها در پای میل صاحبان قدرت قربانی نمیشود. آیندهای که در آن سوءظن و پروندهسازی ویژگی بارز قدرت سیاسی نیست. آیندهای که در آن علم و معرفت، دانشگاه و دانشپژوهی حرمت دارد و حکمت – این گمشدهی مؤمنان – محبوس و مقیدِ هوسبازیهای سیاسی و تقسیمبندیهای جناحی نیست. آیندهای که در آن دین و اخلاق بازیچهی رسیدن به جاه و مقام نیست. آیندهای که در آن دروغ و ریا تبدیل به فضیلت نمیشود. آیندهای که در آن بیدادگری خوار است و دادگستری و معدلتپروریِ بدون تبعیض چراغِ راهِ دستگاه قضاست. این آینده برای ما آیندهای است خواستنی و آرمانی که جهتِ کوششهای ما به سوی آن است.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire