نقد صائبی بر نظریه اخیر سروش

غیر از حکومت برخاسته از مردم و به رای مردم هر منطقه (بطور فدراتیو) و مبتنی بر گفتمان حقوق بشر، هیچ قید و مشخصه دیگری نباید به حکومت آینده ایران بزنیم. شناختن بهتر دین امتیازی برای کسی نباید محسوب شود چه در نظریه پردازی در مورد حکومت چه در زمامداری چه در شناخت بهتر حقوق بشر و چه در فهم بهتر اخلاق. دینداران و از جمله روشنفکران دینی هم طبعیتاً به طور برابر مانند دیگران آزادند که تظاهر دینی هم داشته باشند و حتی تبلیغ هم کنند و به نحو دموکراتیک وارد عرصه سیاسی و حکومتداری هم بشوند. داور نهایی مردم ایران (مسلمان و غیرمسلمان، دیندار و بی​دین، دگرجنس​گرا و همجنسگرا، ساکن داخل و خارج از کشور) و منشور جهانی حقوق بشر هستند، قید دیگری نداریم. توجه داريم که ما داريم در عرصه تئوری بحث ميکنيم و در عمل فعلاً به همان حداقلهای اصلاح طلبانه بايد راضی باشيم و هرآنچه که معدل اليت سياسی داخل کشور بگويند آن را مبنای عمل قرار دهيم.