پرسشی از آیت الله جوادی آملی

وقتی خبر آخرین خطبه نماز جمعه جنابعالی را در شهر قم خواندم و دیدم که حتی در خطبه وداع خود نیز کسی را به نام مقام "معظم " رهبری خواندید، دانستم که در این واقعه باید حکمتی و حکایتی باشد هزار تو، که آن سرقراول رندان شهرعشق، حکما ً راه را از کج راهه می شناسد . پس نهیبی به خود زدم که این فرصتی و بهانه ای است مغتنم که از آن در وارد شوم و لختی نه از باب احتجاج و نه حتی از حیث تذکر لاولی الالباب، بل ازسر کنجکاوی کودکانه با جنابعالی سخنی بگویم تا هم باری از گرده نحیف وجدان ضعیف خود برداشته باشم وهم مشام کور خود را پس از سال ها دوری از وطن به معنویت مصاحبت با جنابعالی معطر کنم. هل اتبعک علی ان تعلمن مما علمت رشدا ً .