نمونهای از نقادی: آيا شخصي كه از دوران يتيمي و لطيمي، آيات عظامي مانند آيةالله حجت و ديگران، او را سرپرستي كردهاند و در حد امكان، به او محبت نمودهاند و در مدرسه حجتيه با سن كم، او را پذيرفتهاند، سپس تحت تربيت بزرگان حوزه، در مجله مكتب اسلام به مقام مديريت رسيده و قلم به دستش دادهاند، اين است كه اين همه محبتها را ناديده بگيرد و در جامعه اسلامي به عنوان «اپوزيسيون ديني» قد علم كند؟ اكنون چه كسي دچار پارادوكس است؟!
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire